Doğum günümde bana yazdığın mesajı ilk gördüğümde ne diyeceğimi tam bilemedim. Çünkü kısa bir kutlama beklerken, gerçekten oturup düşünülmüş uzun bir mesaj okudum. Bitirince yüzümde istemsiz bir gülümseme vardı. Sonra bazı yerlerine geri döndüm. Birkaç kez okuduğumu söyleyebilirim; bunu yazarken bile biraz utanıyorum ama durum bu.

Bana bu kadar özenli davranman değerli geldi. Mesajın sadece güzel cümlelerden oluşmuyordu; doğum günümde beni gerçekten özel hissettiren bir zamanı da vardı. Tam 23.59’da göndermen, benimle doğum gününe girmemi istemen… Belki kulağa küçük geliyor ama ben o küçük şeyleri fark ediyorum. Zaten senin de küçük şeyleri fark ettiğini sonradan daha iyi anladım.

Sana sadece teşekkür edip geçmek istemedim. Sana mahcup olduğum için ya da senin mesajınla yarışacak bir şey yapmak istediğim için değil. Böyle düşünmeni hiç istemem. Sadece, bana verdiğin emeğin havada kalmasını istemedim. Benim kendimi anlatma şeklim bazen uzun bir mesaj yazmaktan çok, oturup bir şey üretmek oluyor. Bu yüzden sana bunu hazırlamak daha doğru geldi.

Henüz çok yeniyiz, farkındayım. Birbirimizi yeni yeni tanıyoruz ve geleceğin ne olacağını şimdiden biliyormuşuz gibi davranmak istemiyorum. Ama ilk gece saatlerce sesli konuşmamızın bu kadar kolay olması aklımda. Birbirimize videolar gösterirken sürekli “bir tane daha var” diye devam etmemiz de. Ben sana bilmediğin bazı şeyleri anlatırken sabırlı ve heyecanlıydım; sen de gerçekten dinliyordun. Bunlar bir başlangıç için bence gayet güzel şeyler.

Oyunda olan o küçük olayı da unutmuyorum. Seni savundum, sonra küfür edeceğim zaman sesini kapatmanı istedim. Çok büyük bir hareket değildi. Ama sen bunu hatırladığını söyleyince, sende hoşuma giden taraflardan birini daha gördüm: bazı şeyleri önemseyip aklında tutuyorsun. Bunu herkes yapmıyor.

Yalan söylemeyeyim, bazen telefona bakıp senden mesaj geldi mi diye kontrol ediyorum. Bunu büyük bir itiraf gibi yazmıyorum; sadece şu anki hâlimizin bende böyle küçük etkileri var. Seninle konuşmak bana iyi geliyor. Kısa bir konuşma bile olsa günün içinde kendine ait bir yeri oluyor.

15 Temmuz için heyecanlıyım. Biraz da geriliyorum. Seni ekrandan değil, gerçekten karşımda görecek olmak güzel ama kusursuz görünmeye veya kusursuz davranmaya çalışmayacağım. Muhtemelen bir yerde saçma bir şey söyleyip sonra onu fazla düşüneceğim. Senin yanında rahat olup birlikte güzel vakit geçirmek istiyorum; bence en önemlisi bu.

Seni üzmekten veya yanlış bir şey yapmaktan çekiniyorum. Bu, her adımımı hesapladığım anlamına gelmiyor. Sadece sana verdiğim değeri fark ettiğim için biraz daha özenli olmak istiyorum. Hislerin hızını abartmadan söyleyeyim: Bu başlangıcın güzel olduğunu düşünüyorum. Seni tanımış olmama seviniyorum. Umarım bundan sonrası ikimiz için de aceleye getirmeden, rahatça ve güzel şekilde devam eder.

Bana kendimi özel hissettirdiğin için teşekkür ederim Ada. Bu sayfa sana büyük laflar etmek için değil. Sadece, yazdıklarının bende bir yere dokunduğunu bilmeni istiyor. 15 Temmuz’da görüşürüz. Gerçekten merak ediyorum; bakalım saatlerce konuştuğumuz hâlimiz yüz yüze nasıl olacak?